Ledigheid is des duivels oorkussen. Chantal Acda, een van oorsprong Nederlandse zangeres, liedjesschrijfster en multi-instrumentaliste die al lange tijd in Vlaanderen woont, is zich daar terdege van bewust en houdt er dan ook een strenge arbeidsethiek op na.

Ze maakt deel uit van Isbells, is actief bij sleepingdog en bracht afgelopen zomer nog een Nederlandstalige ep uit met op muziek gezette gedichten van Lotte Dodion, onder het pseudoniem Nu Nog Even Niet. Intussen maakte ze opnamen met Valgeir Sigur∂sson (producer van onder anderen Björk en Bonnie ‘Prince’ Billy) in Reykjavik en met pianist Nils Frahm in Berlijn. En alsof ze het daarmee, in combinatie met talloze binnen- en buitenlandse toernees, nog niet druk genoeg had, schuift ze vandaag ook nog een nieuwe cd van True Bypass in onze brievenbus.

True Bypass is de vrucht van Chantal Acda’s artistieke alliantie met de Schots-Antwerpse gitarist Craig Ward. De laatst genoemde hoort u te kennen van zijn werk met dEUS, Kiss My Jazz en nog elfendertig andere bands die, zonder uitzondering, allemaal het horen waard zijn. De titel ‘Toby’ verwijst naar Toby Litt, de Engelse schrijver van wie True Bypass dit keer alle teksten cadeau kreeg. De woorden waren er dus vóór de muziek en zijn gebaseerd zijn op een recente gebeurtenis uit Acda’s leven, meer bepaald een relationele breuk. Het vreemde is dat de zangeres dus eigenlijk haar autobiografie vertolkt, maar dan gezien door de ogen van een buitenstaander, waardoor het weer een beetje fictie wordt. Het maakt de songs er alvast niet minder aangrijpend op.

‘Toby’ is een sobere, intimistische folkplaat, waarop alles draait om de kwetsbare maar heldere voordracht van Chantal Acda, de warme harmonieën van Craig Ward en het ronduit prachtige akoestische gitaarspel van beiden, dat qua puurheid en subtiliteit herinnert aan dat van Nick Drake. Bepalend voor het klankbeeld zijn voorts het sfeerrijke bugelspel van Gerd Van Mulders en, zij het iets minder prominent, de knappe marimba- en vibrafoonbijdragen van Eric Thielemans.

De inhoud van de songs in aanmerking genomen, zal het niet verbazen dat ‘Toby’ doordrenkt is met melancholie en tristesse. Scheiden doet lijden, zoveel is zeker, en hele emotionele spectrum dat ermee gepaard gaat komt op de cd aan bod: de fantoompijn, de twijfels, de schuldgevoelens, het zelfbedrog… Een en ander veroorzaakt een opeenstapeling van pakkende momenten, zoals ‘It Isn’t true’ (“If you really want my pain to ease / Be cruel, be cruel, do”), ‘I Cried Enough Last Night’ (“You didn’t tear my life in half / You just ripped off the face”) en het kippenvel veroorzakende afscheidslied ‘Hopes Up High’. Ook tijdens ‘Would You?’, waarmee de plaat wordt besloten, houd je als luisteraar beter een zakdoek bij de hand. Want ook al blijven veel essentiële vragen onbeantwoord, de liefde weigert uit te doven en het verlangen blijft hardnekkig knagen.

De kindertekenigen op de hoes en het gejoel op een speelplaats, waarmee ‘What Do You Think The Chances Are?’ wordt afgerond, maken de fall-out van de breuk extra vernietigend. Toch trapt ‘Toby’ niet in de val van het zelfbeklag. De songs vormen hetontwapenend eerlijke verslag van een rouwproces. Het gemis gaat nooit over, maar je weet dat je het vroeg of laat een plaats zult geven.

De tweede langspeler van True Bypass is zonder twijfel het beste dat Chantal Acda ooit heeft gemaakt: alles klopt, van de eerste tot de laatste noot. \'Toby\' staat voor schoonheid die wonden slaat, omdat ze nu eenmaal wortelt in het échte leven.

Dirk Steenhaut

De live-première van de plaat vindt plaats op dinsdag 30 oktober in de Labozaal van Stuk in Leuven.